

85 YASINDAKI DEDE
Pazartesi, Eylül 28, 2009<>21:55
kategori: HAYAT PAZARI
85 YASINDAKI DEDE 85 yasinda bir adam dogumhanenin kapisinda beklemektedir. Dogum haneden çikan doktor söyle bir bakindiktan sonra yasli adama sorar: -"içerde dogum yapan bayan yakininiz mi?" -"Evet, esim." -"Ama bayan 25 yaslarinda..." -"Tamam iste, esim o. Niye sasirdiniz, baba olamaz miyim yani?" -"Yoo, aklima benim dedem geldi de." -"Nesi varmis dedenizin?" -"Kendisi av meraklisi idi. sürekli ava çikardi. Ancak yaslaninca zorlanmaya başladi. Bir gün ava çikacakken kendisini uyardik, aman yapma dedecim, sen yaslandin, ava gidemezsin diye. Kendisi Israr etti ve hazirlandi. E, tabi yaslilik, çikarken tüfek yerine baston aldi eline. Ben de kendisiyle gittim. Ormanda bayagi yol yürüdükten sonra bir geyik gördük.Dedim ya, dedem yasli. Bastonu omzuna koydu, dogrulttu ve geyige bastonla ates etti. Geyik o anda vurulup yere düstü..." -"Olur mu, baskası vurmustur onu." -"Ben de onu demeye çalisiyorum..! KADİR KOCAMAN A TEŞEKKÜRLER
0 yorum ::
<%TrackbackCount%>
trackbacks ::
link
{ Sayfa 1 of 53 } <- : :
Sonraki Sayfa ->


cennet cafe
Cumartesi, Temmuz 25, 2009<>21:00
kategori: DINI
Cami imamı Abdullah hoca, resmi işlerini yaptırmak için nüfus müdürlüğüne gider. Kendisinden TC kimlik numarası istenince, en yakın internet- cafenin yolunu tutmak zorunda kalır. Cafenin kapısından girerken levhada yazılı isim 'fesuphânallahlar,estagfirullah'lar çektirir hoca efendiye, hem de peşpeşe CENNET CAFE Cafe işleten delikanlıya - Evlâdım T.C. kimlik numarası istediler benden, yardımcı olabilir misin - Tabi amcacım, siz şuraya oturun, şu işimi hemen bitirip sizinle ilgilenirim. Abdullah hoca başlar beklemeye. Böylelikle bulunduğu mekânı inceleme fırsatı da geçer eline. Demek ki gençlerin girip bir türlü çıkmak bilmedikleri, internet-cafe denilen yer burasıdır. Gözüne takılan her detaydan rahatsız olarak, huzursuz bakışlarla etrafını süzer durur. Evin bodrumunda kurduğu fare tuzakları gelir aklına. Küçücük bir peynire tutsak olan fareler nasıl kapandan çıkamıyorlarsa, ayrı telden ayrı telden oyunlara yakalanan gençlerin de buradan çıkamadıklarını düşünür. Bir 'fesuphanallah' Bir 'fesuphânallah' daha çeker ve - Ähir zaman fitneleri işte canım, der kendi kendine Hoca efendinin huzursuz olduğunu fark eden delikanlı hemen bir çay söyleyince, kendisine ikram edilmesinden memnun olur. En azından bu da bir hürmet ifadesidir. 'Aferin' derken içinden, hayıflanır, istemeden - Yazık oluyor bu gençlere, hayatlarını heder ediyorlar. Boşa hayıflanmanın, vah vah demenin, bir faydası olmayacağını bildiği için, delikanlıyla hasbihal etmeye karar verir - Delikanlı sana bir ş ey soracağım ama bilmem ne düşünürsün - Buyurun amca, ne soracaktınız - Sen Allah’ı bilir misin Birbirine girmiş, hiçbir şekle benzetemediği jöleli saçları, her baktığında bir 'fesuphanallah' daha çektiği sakal şekliyle bu delikanlıdan aldığı cevap, hoca efendiyi pek şaşırtır. Cafeyi işleten delikanlı gülümseyen gözlerle bakarak - Kul, kendisini yoktan var edip hayat bahşeden, düşünecek akıl, görecek göz veren Rabbini nasıl bilmez amca Hayretle sormaktan alamaz kendisini - Biliyor musun Peki, neyle biliyorsun Allah'ı, bana bir anlatır mısın Delikanlı eliyle cafedeki bilgisayarları göstererek cevap verir - Bu bilgisayar ile biliyorum amca. - Bunlarla mı Pek anlayamadım. - Bu bilgisayarları n varlığı benim nazarımda Allah'ın varlığının en açık delillerinden biridir. Bilgisayar kullananlar gayet iyi bilirler amca, böyle bir makine, ancak bir mühendis ve üstün bir teknoloji ile var olabilir. Ateistin en önde gidenine sorsan, bu zımbırtının tesadüf eseri oluşmayacağını, mutlaka birisi tarafından yapılmış olduğunu söyler sana. Meselâ Darwin kalkıp dirilse, şu laptopu göstersen, desen ki 'Bu Älet, şu hesap makinesinin tesadüfler zinciriyle evrimleşmiş hâlidir.' Darwin bile 'çüş lan deve' der. Abdullah Hoca delikanlının anlattıklarından hoşlanmıştır. Keyiflenir - Bilgisayarın kendiliğinden yapıldığını kabul etmeyen adam, onu yapan insanın yaratılmış olduğuna gelince kıvırıveriyor değil mi evlâdım - Bak amca, burada 20 tane bilgisayar var, bunlar bir sistemle birbirine bağlı, hepsi bir program tarafından idare ediliyor. Bu sistemi ben kurdum, burayı ben çekip çeviriyorum. Buradaki düzen benden sorulur; Yani bir anlamda da farzı-muhal buranın tanrısı benim. Bazen oy un oynayıp, interneti kullanıp para ödemeden sıvışmaya kalkanlar oluyor. Hemen yakalıyorum onları. 'Gel bakalım! Nereye gidiyorsunuz böyle Buranın nimetlerinden faydalanıp başıboş bırakılacağınızı mı zannettiniz 'Paramız yok abi! ' derlerse; 'Yok öyle yağma! ' deyip cezalandırıyorum. Internet-cafeyi temizletiyorum paspas yapıyorlar, camları silip tuvaleti temizlettiriyorum. Bir saat oyunun, internetin bedeli olur, bunun hesabı sorulur da, sayısız nimetlerle dolu koca bir ömrün hesabını sormazlar mı insana Bir cafenin bile işlerini düzenleyen, tertip eden biri varken, koca kâinatı kusursuz işleyen bu sisteminin bir kurucusu olmaz mı Olmaz diyenin ahmaklığını bütün noterler tasdik etmez mi - Vallahi evlâdım pek takdir ettim seni. Peki, Allah'ı nasıl bilirsin, neye benzetirsin -Ben Allah'ı hiçbir şeye benzetmeden bilirim amca. - Bunun böyle olacağını nasıl bildin evlâdım Delikanlı eliyle bilgisayarları işaret etti - Yine bunlar sağ olsun. Bu bilgisayarları yapan mühendisler başka, bilgisayarlar başkadır. Birbirlerine benzemezler. Programı yazan insan başkadır, ortaya konulan program ise bambaşka. Bilgisayarda yüklenmiş bilgiler vardır, fakat benim bilmem yine başkadır. Kamerası vardır, ses düzeni vardır, ama benim gözlerim ve duyup konuşmam farklıdır. Abdullah amca çocuğun feraset ve anlayışını çok beğenmişti. Sorduğu sorulara aldığı cevaplar, gayet mantıklıydı ve berrak bir imana işaret ediyordu. Aslında buradaki işi bitmiş, kimlik numarasını çoktan almıştı; ama muhabbete devam etmek istedi. - Peki, varlığına inandığın Rabbin için ne yapman gerektiğine dair ne biliyorsun - Ne yapmam gerektiğini biliyorum amca, fakat ne kadarını yapabildiğim hususunda kendimi yeterli görmüyorum. - Ne bildiğini söylersen, neler yapabileceğine dair yardımcı olabilirim belki evlâdım. - Neler yapmam gerektiğine dair şuradan biliyorum amca Öncelikle, Rabbim bana bir gönül vermiş. Kendisini bilmeyi nasip edip muhabbetini gönlüme yerleştirmiş. Ben de gönlümde sadece O'na ve sevdiklerine yer vermeliyim, O'nun istemeyeceği şeyleri gönlümden uzak tutmalıyım. İkinci olarak bana verdiği dili razı olmayacağı sözlerden korumalıyım. Her zaman O'nu söylemeli, O'nu anlatmalıyım. Son olarak bana verdiği bu bedeni onun razı olacağı şekilde kullanmalı, bir gün toprak olacak vücudumu O'nun yolunda eskitmeliyim. Benim bildiğim bundan ibaret. - Ee evlâdım daha ne yapacaksın, başka bir şey kalmadı ki! - Efendim yapmalıyım, etmeliyim diyorum ama, bal demekle ağız tatlanmıyor ki! Gidilecek yolu bilmek ayrı, usulüyle yolda yürüyebilmek apayrı bir şey Yine bilgisayar tabirleriyle söylemek gerekirse, Şeytan denilen melun HACKER, benim sistemimde ki NEFS virüsünü aktif hale getiriyor. Üstesinden gelebilene aşk olsun. Etkili bir antivirus programı bulmam lazım belki de.. - Ben biliyorum, dedi Abdullah Hoca ve ekledi NAMAZ - Eveeet amca, NAMAZ anti-virus programlarından birisidir. Hayat sistemine kurup, günde beş kere da bağlanırız Böylece sürekli güncellenir. MEHMET TISKA YA TEŞEKKÜRLER
0 yorum ::
link
{ Sayfa 1 of 53 } <- : :
Sonraki Sayfa ->


ARADA
Perşembe, Temmuz 9, 2009<>23:54
kategori: SiiRLER
ARADA Her şey araya giriyor, aradan çıkıyor Arada çocuklar doğuyor, büyüyor, yürüyor Arada evler, evlenmeler, ölümler duruyor Arada yaz kış bahar, dünya dönüyor Biz unuturuz başka! Ölümler arada, hatırlatır Dünyanın malını toplasak da Bu dünyanın sonu vardır Ölümler varsa arada, anılar da var Sevdiğin miydi, geceleri Gelir uykulara canlı.Nemli sabahlara taze Açılmış çiçekler kadar. Zorluklar varsa arada, İnsansın! Engellere harcanmayan güçler ne güne Dayat ki, yaşadığını anlayasın! ! ! ! ! ! ! ! BEHÇET NECATİGİL
0 yorum ::
link
{ Sayfa 1 of 53 } <- : :
Sonraki Sayfa ->


Afrikalı Zenci Bir çocuğun şiiri..
Cuma, Ekim 24, 2008<>00:13
Afrikalı Zenci Bir çocuğun şiiri.. 2005 Yılında En iyi şiir olmaya aday Gösterilmiş... işte o şiir; Doğduğumda Siyahtım. Büyürken Siyahtım. Güneşe Çıktığımda Siyahtım. Korkunca Siyahtım. Hastayken Siyahtım.. Öldüğümde Hala Siyahım...
Ve Sen Beyaz Çocuk...
Doğduğunda Pembesin. Büyürken Beyazsın. Güneşe Çıktığında Kırmızı. Üşüdüğünde Mor. Korktuğunda Sarı. Hastayken Yeşil. Öldüğünde de Gri'sin.
Sen şimdi bana renkli mi diyorsun???
0 yorum ::
link
{ Sayfa 1 of 53 } <- : :
Sonraki Sayfa ->
<%EntryDate%> - <%EntryTitle%>
Yazan: <%EntryAuthor%>
<%EntryBody%>
Yorum
(<%EntryCommentCount%>) ::
Yorum yaz! ::
Bağlantı
<
|
|